บทความ

การพัฒนาประเทศไทย

        ถ้าย้อนกลับไปเมื่อสมัยรัชกาลที่ 5 ยุคที่เรียกกันว่าเป็นเศรษฐกิจแบบอนาล็อก (Analog Economy)                การพัฒนาประเทศ เริ่มจากการเชื่อมต่อถนนหนทาง ทั้งทางเรือ ทางน้ำ และทางรถไฟ เพื่อพัฒนาด้านการคมนาคมให้สะดวกและสามารถขนถ่ายสินค้าได้อย่างรวดเร็วยิ่งขึ้น ช่วยส่งเสริมให้เกิดความเจริญทางเศรษฐกิจของประเทศในรูปแบบที่คล้ายคลึงกับอนาล็อก โดยไม่จำเป็นต้องมีระบบคอมพิวเตอร์หรือการประสานงานที่ซับซ้อนเข้ามาเกี่ยวข้อง

ในขณะที่ยุคปัจจุบันความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีมีการตั้งเป้าให้เข้ามามีบทบาทเสริมความแข็งแกร่งและเพิ่มความสะดวกสบายให้แก่ประชาชน สังคม และธุรกิจมากขึ้น   ความคาดหวังในเศรษฐกิจดิจิทัล (Digital Economy) จึงสื่อได้ถึงการเตรียมความพร้อมด้านโครงสร้างการเชื่อมต่อทั้งระบบดิจิทัลที่มีอยู่หลากหลายเช่น สมาร์ทโฟน อินเทอร์เน็ต และโครงสร้างการเชื่อมต่อในอนาคตที่ให้ความเร็วในการเชื่อมต่ออย่างมีความคล่องตัวมากขึ้น

ในด้านธุรกิจส่งออกก็จะสามารถทำได้สะดวกรวดเร็วและมีประสิทธิภาพมากขึ้น สิ่งที่สะท้อนให้เราเห็นการเข้าสู่ยุคเศรษฐกิจดิจิทัลได้ดีที่สุดก็คือการที่มีเทคโนโลยีต่างๆที่ฝังตัวอยู่ในอุปกรณ์ต่างๆและทำให้การใช้งานสะดวกและหลากหลายยิ่งขึ้น แนวคิดในเรื่องนี้ถือว่าดีมากหากรัฐบาลผลักดันอย่างจริงจัง นาย บัญญัติ เกิดนิยม ผู้อำนวยการฝ่ายสื่อสารและองค์กรสัมพันธ์ บริษัทอีริคสัน ประเทศไทย กล่าวไว้ว่า ประเทศไทยมีความพร้อมในเทคโนโลยีพื้นฐานอยู่ในอันดับ 3 ของภูมิภาค โดยจะเป็นรองก็เพียงแค่สิงคโปร์และมาเลเซีย เท่านั้น  และนอกจากนี้ประเทศไทยกำลังก้าวเข้าสู่การเป็นประเทศในอันดับที่ 3 จากในกลุ่มประเทศ AEC ที่มีการเข้าถึงโมบายบรอดแบรนด์

โดยอุตสาหกรรมด้านโทรศัพท์มือถือมีความต้องการเข้าถึงคลื่นความถี่มากขึ้น เพื่อการเข้าถึงโมบายบรอดแบรนด์ในราคาที่ถูกลง อีกทั้งยังเป็นการเพิ่มโอกาสในด้านของการแข่งขันและความน่าสนใจในภูมิภาค รวมทั้งนับเป็นโอกาสสำคัญของนักพัฒนาแอปพลิเคชันของไทยที่จะก้าวไปสู่ตลาดในกลุ่มประเทศ AEC

 

นาย ศรัณญ์ ประคีตวาทิน

มหาวิทยาลัยกรุงเทพ วิทยาเขต รังสิต

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *